26 czerwca 2026, piątekCD FORMAT
CD1
CD2
Future Quiet zapowiada wyrazisty nowy rozdział w twórczości jednego z najbardziej trwałych i wizjonerskich artystów muzyki elektronicznej. Na czternastu utworach, obejmujących nowoczesny minimalistyczny fortepian, immersyjne pejzaże ambientowe oraz kilka kolaboracji wokalnych, Moby podejmuje refleksję nad napięciem pomiędzy hiperpołączoną współczesnością a głęboką ludzką potrzebą ciszy i wyciszenia.
Dodatkowe informacje:
23. studyjny album Moby’ego, Future Quiet, ukaże się 26 czerwca 2026 roku nakładem wytwórni BMG.
Rozwijając tę myśl, Moby mówi:
„Future Quiet jest — co nie jest zaskoczeniem — cichy. Żeby było jasne: kocham patos. Kocham nadmiar i głośność. Ale im świat staje się głośniejszy i bardziej chaotyczny, tym częściej czuję potrzebę schronienia w ciszy — zarówno jako słuchacz, jak i muzyk. Dla mnie, i mam nadzieję także dla innych, Future Quiet jest azylem. Świat, co widać gołym okiem, jest dziś bardziej wymagający niż kiedykolwiek. Krzyczy na nas świat, krzyczą nasze ekrany, krzyczą inni ludzie — a żeby uciec od tego krzyku, potrzebujemy bezpieczeństwa i schronienia. Taki właśnie jest dla mnie cel Future Quiet. Pisanie i nagrywanie tej płyty było dla mnie azylem i mam nadzieję, że jej słuchanie będzie nim również dla was.”
Album otwiera zachwycająca nowa, orkiestrowa reinterpretacja utworu When It’s Cold I’d Like To Die z gościnnym udziałem wspaniałego Jacoba Luska (Gabriels) na wokalu.
„Po raz pierwszy usłyszałem głos Jacoba w KCRW, kiedy zaczęli grać Love and Hate in A Different Time” — wspomina Moby. — „I jak każdy, kto słyszał Jacoba śpiewającego, natychmiast zakochałem się w jego głosie. Po usłyszeniu go w radiu przez kilka tygodni próbowałem go odnaleźć i błagałem, żeby ze mną współpracował. Na szczęście się zgodził. Efekty mówią same za siebie — jego wokal w When It’s Cold I’d Like To Die jest, mówiąc z nutą obiektywizmu, transcendentalny.”
Oryginalna wersja utworu (z wokalem Mimi Goese) została po raz pierwszy wydana na albumie Everything Is Wrong z 1995 roku. Piosenka zyskała zupełnie nowe pokolenie słuchaczy dzięki poruszającemu wykorzystaniu w pierwszym i czwartym sezonie serialowego fenomenu Netflixa Stranger Things. Zainteresowanie utworem z 1995 roku, związane z piątym i finałowym sezonem Stranger Things, sprawiło, że stał się on najczęściej streamowanym utworem Moby’ego oraz viralowym hitem na TikToku. Odnosząc się do tego sukcesu, Moby mówi:
„Dociera on rocznie do setek milionów ludzi, co jest zarówno wspaniałe, jak i zaskakujące — zwłaszcza że był to niszowy utwór bez perkusji i basu, który nigdy nie został wydany jako singiel.”
