3 czerwca 2026, środaJaponia, rok 1903. Rodzice sprzedają młodziutką Ichi do domu publicznego w Kumamoto. Choć jest nieokrzesana i mówi niezrozumiałym dla miastowych dialektem, zostaje podopieczną pięknej oiran Shinonome, jednej z najbardziej elitarnych kurtyzan. Dziewczyna musi nauczyć się wszystkiego: inaczej mówić, zachowywać się, a zwłaszcza zadowalać klientów. Powoli opanowuje także umiejętność pisania i prowadzenia rachunków. Nauczycielka Tetsuko zachęca Ichi oraz pozostałe podopieczne do samodzielnego myślenia i ubierania w słowa tego, co czują.
Tymczasem strajk w pobliskiej stoczni inspiruje pracownice przybytku, do którego trafiła Ichi, by wziąć sprawy w swoje ręce i zawalczyć o lepsze jutro.
Kiyoko Murata w przejmujący sposób opisuje japońskie realia początków XX wieku. Pokazuje wstrząsającą rzeczywistość dzielnicy czerwonych latarni, nie epatując jednak dramatem kobiet, które tam trafiły – pokazuje ich siłę, łączące je więzi i to, jak razem stawiały czoła przeciwnościom losu.
Biogram:
Kiyoko Murata (ur. 1945) – zdobywczyni wszystkich najważniejszych nagród literackich przyznawanych w Japonii, w tym Nagrody im. Akutagawy za opowiadanie Nabe no naka (1987), na którego podstawie Akira Kurosawa nakręcił film Sierpniowa rapsodia. Za Kobietę, która dawała przyjemność otrzymała prestiżową Nagrodę Yomiuri. Została też odznaczona Orderem Wschodzące Słońca za zasługi dla kultury japońskiej.
Powyższy opis pochodzi od wydawcy.
